immurok: bezprzewodowy klucz z czytnikiem linii papilarnych do komputerów Mac, Windows i Linux

macOS 13.0 lub nowszy, Windows 10 i 11 oraz większość dystrybucji Linuksa. Aplikacja na Maca to jedna uniwersalna kompilacja dla Apple Silicon i Intela. Windows ma natywne instalatory x64 i Arm64 oraz integrację przez Credential Provider, więc działa na ekranie blokady. Linux to demon w Rust z integracją PAM i polkit, przetestowany na Ubuntu, Fedorze, Archu i Debianie, kompilujący się na większości innych dystrybucji. Ponieważ klucz jest osobnym urządzeniem Bluetooth, a nie czytnikiem wbudowanym w laptopa, działa tak samo z Mac mini, Mac Studio, iMakiem, zamkniętym MacBookiem, klawiaturą zewnętrzną i pecetem. Jeden klucz można powiązać z dwoma komputerami naraz i przełączać się między nimi osobnym palcem.

To nie jest urządzenie Windows Hello i nie musi nim być. Windows Hello to mechanizm Microsoftu dla czujników wbudowanych w laptopa albo w certyfikowaną klawiaturę lub kamerę. immurok loguje cię inną drogą: przez Credential Provider działający wewnątrz ekranu logowania Windows. Jedno dotknięcie odblokowuje więc ekran blokady dokładnie tak, jak zrobiłby to czujnik Hello, na każdym komputerze stacjonarnym i każdej zewnętrznej klawiaturze, gdzie czujnika Hello nie ma. I idzie dalej niż Hello. To samo dotknięcie podpisuje commity SSH i Git, odblokowuje 1Password i Bitwarden i wydaje kody TOTP, a ten sam klucz działa też na macOS i Linuksie.

Nie. immurok nie jest urządzeniem FIDO. Nie rejestruje się w serwisach jako passkey ani klucz bezpieczeństwa i nie zastępuje YubiKeya. Działa warstwę niżej, na komputerze przed tobą: odblokowanie ekranu, monity sudo i administratora, podpisywanie SSH i Git, odblokowanie menedżera haseł i kody TOTP. Passkeys lub klucz bezpieczeństwa zostaw do logowania w serwisach; immurok zajmuje się resztą, a wielu z nas używa obu.

Nie. ChromeOS nie daje oprogramowaniu firm trzecich żadnej możliwości udziału w odblokowywaniu ekranu ani uwierzytelnianiu systemowym, więc immurok nie ma się do czego podpiąć. Działa z macOS 13 lub nowszym, Windows 10 i 11 oraz większością dystrybucji Linuksa.

Tak, maksymalnie z dwoma komputerami, połączony z jednym naraz. Klucz przechowuje dwa niezależne parowania, każde z własnymi kluczami, więc obie maszyny pozostają powiązane, ale w danej chwili rozmawia tylko z jedną. Jeden palec rejestrujesz jako palec przełączający. Jego dotknięcie przekazuje klucz z jednego komputera na drugi, a komputer docelowy sam się ponownie łączy. Usunięcie jednego komputera kasuje tylko to parowanie; drugi komputer i zarejestrowane odciski zostają nietknięte.

Tak, wszystkie cztery, na macOS, Windows i Linux. Gdy menedżer pokaże okno odblokowania, dotknięcie wpisuje osobne hasło przechowywane na kluczu, zapisane oddzielnie od hasła logowania i włączane oddzielnie, i je zatwierdza. Dostają je wyłącznie aplikacje z podpisanej listy dozwolonych.

Tylko do ładowania. Port USB-C ładuje akumulator i nie przesyła danych. Parowanie, wyniki odczytu odcisku i wszystko inne idzie przez Bluetooth LE, więc komputer potrzebuje Bluetootha, a klucz w trakcie pracy nie zajmuje żadnego portu.

Tak. Klucz pracuje na ładowalnym ogniwie litowym 110 mAh, ładowanym przez USB-C, które przy normalnym użyciu wytrzymuje ponad miesiąc na jednym ładowaniu. To standardowy, dostępny w sklepach rozmiar, a nie część na zamówienie, i możesz wymienić je samodzielnie. Najpierw rozparuj klucz albo przywróć ustawienia fabryczne: otwarcie obudowy sparowanego klucza uruchamia wyłącznik antysabotażowy i kasuje go. Wymień ogniwo, zamknij obudowę i sparuj ponownie.

W urządzeniu i nigdzie indziej. Wzorce odcisków są przechowywane i porównywane wewnątrz klucza. Nigdy nie trafiają na dysk komputera, do sieci ani do chmury. Przez Bluetooth idzie tylko podpisane HMAC powiadomienie o dopasowaniu, nigdy sam odcisk. Parowanie to bezpośrednia wymiana ECDH między urządzeniem a komputerem. Aktualizacje firmware są podpisane i weryfikowane przed instalacją. Nie ma konta, serwera ani telemetrii: wszystko działa offline i będzie działać, nawet gdyby nas zabrakło.

Cały kod źródłowy jest publiczny na GitHubie, na dwóch różnych licencjach. Aplikacje na macOS, Windows i Linux, wraz z modułami PAM i Credential Providerem dla Windows, są otwarte na licencji Apache 2.0. Firmware i sprzęt są source-available na BSL 1.1 i przechodzą na Apache 2.0 w 2030 roku. Możesz wszystko przeczytać, zmienić, skompilować i wgrać na własne urządzenie. Do czasu konwersji zastrzegamy sobie tylko jedno prawo: sprzedaż konkurencyjnego sprzętu.

Tak. Źródła firmware'u i sprzętu są publiczne, a płytka ma interfejs programowania, więc możesz zbudować własny firmware i go wgrać. Zresetuj klucz przed otwarciem, bo otwarcie sparowanego klucza uruchamia wyłącznik antysabotażowy. Gdy egzemplarz działa na firmware zbudowanym przez ciebie, traci gwarancję i nie otrzymuje już oficjalnych aktualizacji firmware'u.

To inna warstwa i dobrze się uzupełniają. YubiKey i passkeys dowodzą stronie internetowej, kim jesteś. immurok usuwa mordęgę z hasłem na komputerze, który masz przed sobą: odblokowanie ekranu, sudo, pytania administratora, podpisywanie SSH i Git. Menedżer haseł przechowuje hasła; immurok odblokowuje 1Password i Bitwarden dotknięciem na macOS, Windows i Linux i trzyma nasiona TOTP w samym urządzeniu, żeby sekrety dwuskładnikowe nie leżały w aplikacji na pulpicie. Touch ID to własny czytnik Apple, zespolony z Secure Enclave, zamknięty dla firm trzecich, a w Mac mini czy klawiaturze zewnętrznej po prostu go nie ma. immurok jest urządzeniem niezależnym: sudo i pytania administratora idą przez PAM, czyli prawdziwy mechanizm systemowy, a odblokowanie ekranu korzysta z osobno udokumentowanej ścieżki.

Od Apple nie. Touch ID jest tylko wbudowany w MacBooki i w Magic Keyboard z Touch ID, która kosztuje od US$149 do US$199, wymaga Maca z Apple Silicon i wiąże czytnik z klawiaturą, której możesz wcale nie chcieć. Samodzielny czytnik Touch ID nie istnieje, a ponieważ Touch ID jest zespolony z Secure Enclave, firma trzecia też go nie zrobi. immurok jest najbliżej tego: samodzielny bezprzewodowy klucz z czytnikiem linii papilarnych, który leży na biurku obok klawiatury, której już używasz. Na Mac mini, Mac Studio, iMacu albo zamkniętym MacBooku odblokowuje ekran, zatwierdza sudo i pytania administratora, odblokowuje 1Password i Bitwarden oraz podpisuje commity SSH i Git. To nie jest Touch ID i nie udaje go: to osobne urządzenie z własnym czytnikiem i własnym modelem bezpieczeństwa, które działa też na Windows i Linuksie.

Nie. Bez abonamentu, bez konta, bez usługi chmurowej. Płacisz raz za urządzenie. Aplikacje na macOS, Windows i Linux są darmowe, aktualizacje firmware też. Nic nie przestanie działać, jeśli nigdy nie podłączysz urządzenia do internetu, bo nie musi być podłączone.

Przytrzymaj przycisk przez około dziesięć sekund, żeby przywrócić ustawienia fabryczne. Urządzenie kasuje wszystko: klucze parowania, wszystkie zapisane odciski i przechowywane poświadczenia, po czym uruchamia się gotowe do ponownego sparowania. Tego nie da się cofnąć. Aby przenieść klucz na inny komputer bez pełnego resetu, wybierz w aplikacji Rozparuj. Jeśli go zgubisz, nikt nie wydobędzie z niego twoich odcisków: wzorce nigdy nie opuszczają sprzętu, a otwarcie obudowy na siłę uruchamia zabezpieczenie, które kasuje wszystko i zostawia diodę świecącą na czerwono. Każde urządzenie ma rok gwarancji. Adres wsparcia znajdziesz w instrukcji i w aplikacji.